Partillar no Chuza!Partillar no TwitterPartillar no FacebookPartillar no TuentiPartillar no MenéamePartillar no Cabozo

Suso Seixo: “Non queremos que nos confundan con UGT e CC OO, serven á patronal”

“Temos o firme convencemento de que o nacionalismo está ao dispor dos intereses da clase traballadora”

A menos de 20 días para a folga xeral, o secretario xeral de CIG, Xesús Seixo, consciente de que o escenario que se plantexa é “moi complexo”, prevé que a convocatoria teña unha asistencia “masiva” que deixe claro que os traballadores “non van pagar a crise que provocou o sistema finananceiro e os grandes poderes económicos e políticos”.

As enquisas prevén que un 70% da poboación non secunde a folga. A CIG manexa algún tipo de estimación sobre a asistencia en Galicia?

 

O ambiente da folga, en principio, é moi frío. O peche de empresas xera moito medo nos traballadores para secundar unha folga. A través das mensaxes dos poderes, a cidadanía pensa que ten a culpa da crise, e que se precisan facer este tipo de recortes de dereitos. Os sindicatos debemos facer unha importante tarefa de concienciación de cara aos traballadores, no sentido de que unha folga non vai nin mellorar nin empeorar a situación económica. O feito de que haxa unha situación de protesta importante si é un xeito de trasladar á clase política que hai que cambiar. Temos factores en contra, como o momento no que se fai, pero é importante que a clase traballadora manifeste claramente o seu rexeitamento. Temos que transmitir ao sector político que unha parte da poboación non comparte os seus métodos e que corremos o risco de camiñar de cara a un modelo produtivo máis precario que o que temos hoxe.

 

 

 

A CIG vai ir á folga de xeito independente, sen CC OO e UGT. Como é a relación con eles? Teñen algunha coincidencia?

 

Cada vez hai menos. Tentamos poñernos dacordo para convocar unha folga xeral conxunta e non tivemos éxito. Non chegamos siquera a un acordo de mínimos. Asinan a folga para xustificar a súa propia conduta. Cando falamos con eles, tiñan claro que o escenario era absurdo porque falaban de folga cando tentaban chegar a acordos coa patronal. Nós defendemos unha concepción de sindicalismo galego e soberano e eles non. Estamos convencidos de que se Galicia fose soberana estaríamos afrontando esta crise dende outra perspectiva moi distinta á actual. Queremos unha negociación a nivel galego. Temos moitas diferenzas e cada vez están máis agravadas a nivel estatal e autonómico.

 

Hai unha clara percepción de desaxuste no tempo. Non parece o máis intelixente de cara a conseguir unha mobilización cando o que se combate xa está aprobado?

 

Para nós, a estratexia de CC OO e UGT foi profundamente equivocada. Primeiro, porque tentaron convencer á sociedade de que as mesas de diálogo social podían ser a solución e sabían que iso non levaba a ningún lado. Fórono retrasando ata meternos nos meses de verán. Finalmente, será o día 29, coincidindo coas folgas europeas.

 

As folgas xerais tiveron éxito cando perseguían obxectivos alcanzables e algunha saldouse cunha relación inmediata de causa-efecto. Se os sindicatos temen pouca participación, por que se fai a folga se pode volverse na vosa contra?

 

A folga tíñase que ter feito como unha medida preventiva e por unha cuestión de dignidade. Xa se tiña que ter feito hai meses para denunciar a economía especulativa. Ese era o momento de covocala e xeraría un debate na clase traballadora moi distinto. Unha vez que se convoca –nós non temos esa capacidade porque unha folga xeral debe ser a nivel estatal– temos que participar e facer o posible para que saia ben. Corremos o risco de que fracase pero temos que facelo e esforzarnos para que sexa un éxito. Senón o é, temos que seguir traballando nese escenario para que a seguinte sexa máis exitosa. Porque estou seguro de que haberá unha próxima.

 

Pode garantir que os traballadores que queiran traballar o día 29 poderán facelo? Prevén que os piquetes informativos sexan máis piquetes que nunca?

 

É un debate permanente nas folgas. Os piquetes informativos é algo recoñecido constitucionalmente como algo intrínseco á folga. Estamos a facer un traballo previo de concienciación de todo isto. Non queremos ir a unha folga xeral forzada, hai que reabrir o debate ideolóxico. Os traballadores teñen que coñecer a nosa opinión e estar ben informados. Queremos unha folga na que a xente vaia por convencemento.En moitas folgas, os traballadores chaman aos piquetes porque a capacidade da patronal sobre os traballadores é moi potente. A patronal xoga como elemento clave á hora de amedrentar as persoas con ameazas de despido. O piquete cumpre unha función moi importante nestes casos. Non podo garantir que os traballadores poidan traballar ese día porque non podo controlar a todos os piquetes. Na folga de 2001 e de 2002, a participación foi masiva. Os traballadores que non queren sumarse á folga non participan. CC OO e UGT acusan á CIG de servir ao nacionalismo. Temos o firme convencemento de que o nacionalismo serve aos intereses da clase traballadora deste país. É bastante máis grave que eles estean servindo á patronal. A estas alturas, a unidade sindical é moi difícil. Non queremos que se nos confunda con eles. Non imos no mesmo saco. Temos moito interese en que se saiba que non todos os sindicatos somos o mesmo.

 

Como ve o escenario do próximo 30 de setembro no caso de que, polas circunstancias que foran, non houbera participación?

 

O preocupante é o escenario despois do 29 se é que a folga xeral é un fracaso. Agardo que de aquí ao 29 poidamos crear un clima de conciencia dos traballadores para que isto non pase. O PSOE pode considerarse avalado se a folga é un fracaso. O que está en xogo é o modelo económico e produtivo. Este non é, dende logo, o modelo para os nosos intereses de clase.

 

Existe a sensación de que esta folga está convocada pola extrema dereita para tratar de destruír os sindicatos...

 

Houbo sectores da dereita que criticaron os sindicatos por non convocar a folga xeral antes, acusándoos de convivencia do Goberno e de que, se gobernase o PP, xa se tería convocado. Ao mesmo tempo, eses sectores, se sae mal a folga, tratarán de desvirtuar os sindicatos. Estívose xogando con ese tipo de cousas por parte da dereita, pero por parte de medios máis vinculados á esquerda fíxose o contrario. Todo responde aos mesmos intereses.

 

Dá a sensación de que na rúa non hai animadversión hacia Zapatero como pasaba no caso de Felipe González e de Aznar...

 

É certo, pero coido que cada vez se está personalizando máis en Zapatero, que deixou de ser o referente electoral do PSOE e de aquí á folga vanlle caer moitas responsabilidades. Tentarán personalizalo todo nel.

 

Hai un cambio social con respecto ao ano 2001 no que ten que ver co sindicalismo. Que parte de responsabilidade teñen os sindicatos? Por que renunciaron a facer política?

 

Non é unha crítica atribuíble a nos. Non podemos pretender que todos os nosos traballadores teñan conciencia nacionalista entre 80.000 afiliados. Dentro da afiliación da CIG podemos dicir que boa parte vota o BNG. Si é certo que se abandoou moito o debate ideolóxico, pero non só no ámbito do nacionalismo, tamén no político, porque practicamente non hai diferenzas entre PP e PSOE. O problema da dereita e da esquerda non é un problema de siglas, senón de políticas. As organizacións sindicais non axudaron nada a este tipo de debate, porque están nun conflito permanente. Hai anos que os sindicatos non cren na loita de clases, cada vez están máis integrados no sistema e xogan ao compadreo. Nós seguimos crendo na loita de clases e na correlación de forzas para mellorar as condicións dos intereses de clase. As mesas de diálogo seguen a ser algo que se asina un acordo de boa vontade e que nunca se cumpre. Non se identifican intereses antagónicos en xogo.

 

Hai intervencións de CC OO e UGT nas que parece que fala o ministro de Traballo. Iso desvirtúa moito o movemento sindical. No ano 2002, a principal mobilización foi en Galicia, e iso tivo moito que ver coa CIG. É moi significativo o papel dos poderes políticos e económicos coa CIG. A nós resúltanos moi complexo montar candidaturas nas empresas cando a outros llo dan feito. Nós temos un papel que cumprir na sociedade, non somos goberno, somos algo distinto. Nós fomos críticos co bipartito pese a que compartimos moito co BNG, pero naquel intre era forza de goberno, e nós somos organización sindical. Esas forzas que gobernan están tendo presións por parte dos poderes económicos constantemente. Nesa confrontación de intereses está ben que haxa certo equilibrio. Temos que ser un contrapoder do ámbito económico.

 

Existe tamén un importante problema de falla de representación nos autónomos e nas pequenas e medianas empresas. Cre que os sindicatos os deixaron de lado para centrarse na Administración pública?

 

Nós, cos traballadores autónomos temos moita relación, pero outra cousa é que a propia auto organización deste tipo de empregados é moi complexa. Hai moito individualismo. Moitos autónomos son falsos autónomos porque na realidade traballan a xornada completa para unha soa empresa porque este modelo de economía levou a descentralizar moitos servizos. Temos moita coincidencia nos platexamentos, practicamente total. No caso das pemes, eles mesmos recoñecen que a súa principal eiva é a falta de crédito. Non temos moita relación pero dende logo estamos dispostos para botar unha man, pero hai un problema de comodidade, porque é moi complexo enfrontarse ao sistema. Nunha situación como a actual, estou seguro de que nos poderíamos poñer dacordo en moitos temas.

 

Considera que o sindicalismo estatal se autoexcluíu el solo do mundo do desemprego?

 

Nós temos unha concepción a nivel sindical moi distinta ás centrais estatais. Cremos nun sindicalismo moi apegado aos centros de traballo e no que os traballadores teñan voz. Por iso nos preocupa o que se pretende facer na negociación colectiva, que camiña de cara un modelo totalmente centralizado no que hai un modelo de convenio marco sectorial e logo convenios a nivel de empresa. Isto sería condenar a moitos traballadores a unha precariedade maior á actual. O que conlevaría un modelo sindical totalmente burocratizado nos sindicatos estatais, que son os que están máis instalados no sistema, como no caso da Xunta que firma acordos escandalosos e vergoñentos. Asinaríanse convenios de mínimos a nivel estatal e nas comunidades poderíanse mellorar, pero sería practicamente imposible dado o baixo nivel de participación que existe. Os traballadores vivirían á marxe das súas condicións. Nun convenio de ámbito estatal –que son os máis precarios– os traballadores están á marxe do que se negocia e xeralmente baséanse en pactos feitos á marxe, fora da mesa, ao gusto de Comisións Obreiras e UGT, que fan negociacións paralelas da patronal.

 

Na transición democrática, os sindicatos tiñan unha presencia nas listas electorais, había unha mínima conciencia nos grupos parlamentarios. Que pensa disto? Os sindicatos deben ter deputados?

 

Hoxe é moi problemático porque existe certa pluralidade dentro dos sindicatos que o imposibilita. Podería xerar desestabilizacións internas que non interesan. O problema non é a política. Se houbera mellores relacións co poder político e fosen máis sensibles ás nosas reivindicacións xa non habería ningún problema. Non se poden facer políticas light para manter o poder, que é o que pretenden certas formacións políticas, que predican cousas que logo non fan cando gobernan.


 

Confederación Intersindical Galega - Federación de Sanidade
Miguel F. Caaveiro 10 - 981 58 32 00 - 981 58 39 34
executiva@cig-saude.info - secretarianacional@cig-saude.info
.